Raoul Teeuwen doet verslag van zijn 1ste dagen BETT-2006-reis: rondetafelgesprekken en schoolbezoeken.
Lees gerust alles, of spring naar:
Mijn BETT-reis leverde de eerste dag de volgende, voor mij, opvallende dingen op.
- Rondetafelgesprek, onderwerp: "Leadership"
- Tijdens dit gesprek, waar ook een podcast van is, hoor ik dat ICT-Delta/Gerwin Boevink de functie van ICT-coordinator gaat afschaffen.
Als ik het goed begrijp hoopt men er mee te bereiken dat de
schoolleider meer de verantwoordelijkheid voor ICT gaat voelen en zich
er meer mee gaat bemoeien. Een interessante stap. Zie ook de podcast
met Gerwin.
- Ook hoor ik vaak dat de men thuis in Nederland de spullen aardig op
orde heeft, maar het idee bestaat dat het gebruik van ICT nog vrij
basaal is. En dan reist de vraag: wat is een volgende stap? En hoe maak
je die? En wat is de rol van de schoolleider? Kennelijk vragen die velen herkennen...
- Tot slot een leuke stelling van de groepsleider: een ict-beleidsplan hindert ontwikkeling van ICT.
Verklaring: vaak is het een vrij statisch document dat als keurslijf
gaat dienen, men weet niet goed hoe de mooie plannen te realiseren,
nieuw opduikende ideeen krijgen geen ruimte, en al met al is de kans
dan groot dat een beleidsplan, als het zo gebruikt wordt, remmend werkt
- Rondetafelgesprek, onderwerp: "Hoe krijg je ze zover?", luister ook de podcast
- Ja, hoe krijg je collega's zo ver dat ze (meer) ICT inzetten? Een leuk voorbeeld: een leerkracht wilde niet aan de ICT. Maar hield wel van jagen.
De ICT-coordinator besloot een keer mee te gaan op de jacht en wat
foto's te maken. Hij maakte vervolgens een leuke presentatie van de
jacht. En raad eens: de betreffende persoon was zeer enthousiast en
gebruikt nu ook in de klas presentaties. Dit is vergelijkbaar met hoe
je in de klas vaak met kinderen omgaat die bv niet willen lezen. Je zoekt naar wat ze wel interesseert, bijvoorbeeld paarden, en geeft ze dan een boek over paarden :-).
- een leuke vraag aan deze rondetafel: stel dat je een aantal
(ICT-)enthousiastellingen hebt in je team, maar ook een aantal mensen
die 'niet wil'. Wat dan? Leuke ideeen:
- bedenk: mensen moeten een reden zien om te veranderen. Als
ze bv denken dat ze op de oude manier leerlingen hebben die met net
zoveel plezier en resultaat leren, waarom zouden ze dan de moeite doen
om ICT in de vingers te krijgen?
- discussieer met het hele team over wat je wil met onderwijs, en de
rol van ICT, bijvoorbeeld via een workshop 'van visie naar doelen';
- pas ook op dat je niet te grote stappen wil nemen, en bedenk dat veranderen tijd kost;
- geef mensen die iets willen de ruimte;
- probeer de olievlek-aanpak: start met enkele enthousiastellingen,
laat goed horen/zien wat de resultaten zijn, beloon/prijs ze
publiekelijk en hoop dat dat zo anderen aansteekt.
- vraag mensen die niet willen hoe zij aankijken tegen ICT, wat ze
weerhoudt om het te gebruiken en vraag ze wat 'we' kunnen doen om die
barriere te slechten (een cursus?).
- soms zijn het kleine dingen die helpen: bij de evaluatie van de
lessen rond veilig internet bleek dat diverse docenten het vooraf eng
vonden te moeten praten over bv chatten, maar dat achteraf bleek dat
het leuke gesprekken had opgeleverd in de klas en dat de angst bij die
docenten was verminderd
- creeer tijd om docenten bij elkaar te laten kijken en zo wat ideeen op te doen;
- accepteer eventueel dat sommigen 'niet willen' en besteed er op een
gegeven moment niet teveel tijd en energie meer aan/laat het je niet
frustreren.
Op de 2de dag van deze BETT-reis staan voor mij 2 schoolbezoeken op het programma. De conclusie voor
mij na die schoolbezoeken: we hebben niet heel veel schokkend
ICT-gebruik gezien. Ja, in elke klas hangt een digitaal schoolbord. En
ja, de leerkrachten die ik er naar vroeg, zijn er enthousiast over en
zouden niet terug willen naar een krijtbord.
Al op de heenreis hoor ik leuke dingen uit de groep waarmee ik reis:
- een schoolinspecteur in de UK haalt, als hij een school bezoekt die
aangeeft innovatief bezig te zijn en hij vertrouwt het niet, een poster
van een klas uit 1880 uit zijn tas en vraagt dan welke verschillen er
zijn met die poster. Leuke aanpak :-);
- op basisschool De Bras (in NL!) gaat men kijken wat de gevolgen voor het leren zijn, als alle leerlingen een handheld-computer/PDA krijgen en zo 'overal' toegang krijgen tot gegevens
- Sjaak Pex is voor de RK basisschool Verburch-hof bezig met nieuwbouw
en wil kijken hoe hij het gebouw kan inrichten zodat het voor nieuwe
vormen van leren geschikt is. Zit u ook in nieuwbouwtraject, neem dan
beslist contact met hem op!
Als eerste school stond de St Franciscus van Assisi Catholic Primary School op het programma.
- in de ontvangsthal hangt een plat (LCD of plasma) scherm. In
de docentenkamer weer 1. De schooldirecteur legt uit dat op
verschillende plaatsen in de school 7*24 uur het nieuws te volgen is.
Het brengt de wereld in de school;
- leuk: de school heeft wat weg van een museum. Overal hangen
en staan bv romeinse helmen, muziekinstrumenten, opgezette dieren,
schedels, ouderwetse kleren en apparaten etc. Het prikkelt de
nieuwsgierigheid, je wil er over leren...
- opvallend: de kinderen zijn rustig en beleefd. Volgens de
schooldirecteur is dit niet perse Brits: het valt ook collega's uit de
UK op. Die zeggen dan ook dat bijvoorbeeld de platte schermen zo
gesloopt zouden worden. Hier niet. De leerkrachten geven het goede
voorbeeld: ze schreeuwen niet, treden op tegen drukke kinderen etc. En
de inrichting van de school helpt ook;
- er wordt geprobeerd lesstof te hangen aan een onderwerp.
Bijvoorbeeld Egypte, waar dan rekenen, cultuur, kunst, taal e.d. bij
aan de orde komt;
- in alle klassen hangen digitale schoolborden. Ik vroeg me af hoe
men de leerkrachten heeft voorbereid. Dat heeft men niet; men heeft
gewoon de nieuwe borden opgehangen. Die zijn eventueel bruikbaar alsof het een krijtbord is. En al doende leert men de extra mogelijkheden gebruiken;
- deze school mocht, voor 1 miljoen, de klas van de toekomst bouwen. Op
het terrein staat een rond gebouw, ecologisch verantwoord, met een
telescoop en een papierloze klas met voor alle leerlingen tablet-PC's.
Leerlingen die daar enkele maanden leren, blijken sneller te leren.
Leerkrachten van het 'oude' gebouw ervaren de leerlingen na maanden als
brutaler, maar de onderwijsinspecteur vond de leerlingen
zelfverzekerder, en meende dat de leerkrachten daar gewoon aan moesten
wennen;
- de directeur geeft aan dat hij vaak hoort dat je als school niets
moet doen aan aanleren van ICT-vaardigheden bij leerlingen. Hij vindt
dat onzin: je moet het toch leren? Dus hij verzorgt dat gewoon;
- wat ook opviel waren de fraaie meubels in het computerlokaal, waarin het scherm en toetsenbord eenvoudig wegklaptte. Kosten van het meubel, inclusief computer: 1.000 pond;
- quote van de directeur: het beleid om kinderen met special
needs/speciale zorg, in normale klassen te integreren, werkt niet. De
kinderen met de begeleiding krijgen toch aparte zorg en zijn daarmee
niet echt geintegreerd, en het leidt wel de rest van de klas af. En
normale docenten zijn niet opgeleid om al die verschillende soorten
zorg goed te kunnen leveren...
De tweede school was de Duncombe Primary School.
- een groot contrast met de 1ste school. Duncombe ligt in een
achterstandswijk, ouders die niet kunnen lezen en schrijven, arm zijn
e.d.
- er zitten meer dan 50 nationaliteiten op de school. Soms komen
leerlingen pas vanaf hun 8ste naar school, en beheersen dan het Engels
nog niet;
- de school doet veel voor de ouders: men gaat bij aanmeldingen van
kinderen thuis kijken. Men geeft (ict, taal, lees etc) cursussen voor
ouders. En als het nodig is wordt voor mishandelde moeders een nieuw huis gezocht. Alles wordt gedaan om te zorgen dat het kind thuis een stabiele omgeving heeft en zo beter kan leren;
- ook hier overal een digitaal schoolbord, maar verder slechts 1 computer in de klas;
- de kinderen en klassen zijn hier een stuk onrustiger;
- de school geeft aan veel last te hebben dat de overheid in
principe alleen kijkt naar eindresultaten. Er wordt onvoldoende gelet
op de omstandigheden, waardoor scholen in achterstandwijken laag
scoren op de nationale tests. Door goede contacten met overheid en pers
weet de school echter duidelijk te maken dat de omstandigheden slechter
zijn, en de resultaten worden nu, onder die omstandigheden, als
fantastisch gescoord;
- leerlingen uit de nabij gelegen school voor special needs/speciale zorg draaien regelmatig dagen of dagdelen mee;
- er melden zich meer vrijwilligers aan dan de de school aankan:
men zet zoveel mogelijk mensen in, waardeert mensen daarvoor en dat
zorgt weer dat mensen er graag werken. De vrijwilligers, vaak niet
ouders, vervangen de leerkracht niet, maar kunnen veel ondersteunend
werk doen;
- de school moet vechten om de eindjes aan elkaar te knopen.
Men krijgt voor veel kinderen met speciale zorgbehoefte in de UK geen
extra geld. Misschien dat dat verklaart dat de tafeltjes e.d. (te)
klein zijn voor de kinderen die ze gebruiken;
- het is makkelijk om kritisch te zijn, maar heb je voldoende zicht
op de omstandigheden waaronder de school moet werken? De Engelse
onderwijsinspectie is in ieder geval ook recent (weer) zeer enthousiast
over wat de school onder de omstandigheden weet te bereiken.
|
